Tezhib

Tezhib, arapça kökenli bir kelime olup, altın ile yapılan işler anlamına gelir. Bu sanatı icra eden kişilere de müzehhib denir. 

Kuran-ı Kerim'in ilk ve son sayfaları (Serlevha ve zahriye), divanlar gibi el yazması kıymetli kitapları, levhalar, fermanlar, nağmeler ve beratlar gibi çeşitli güzel yazı örneklerini altın ve boya ile bezeme sanatıdır.

Tezhib sanatının kökeni Uygur Türkleri'ne dayanır. Bay Sungur devrinde Türk ve İran Ustalarının eserleri "Herat Ekolünü doğurmuştur. Bu Ekol 15.yy'ın ikinci yarısıyla 17.yy'ın başlarına kadar sürer

Bu dönemlerde Baba Nakkaş başta olmak üzere, Saray Nakkaşhanesi'nde yetişen pek çok sanatçı Türk Tezhib Sanatı'nın şaheserlerini ortaya çıkarmışlardır.

Tezhib Osmanlı saray bürokrasisinde yerini alarak, resmi evrakların süslemesinde de kullanılmaya başlanmış, böylece gelişiminin arkasına Saray'ı alarak en parlak devrini yaşamıştır.