| Hoş Geldiniz |
|
Bu yazıyı
okuyor olmanız, bizimle paylaştığınız bir çok ortak yönünün olduğunu
gösteriyor. Bu dünyayı oluştururken tamamen sade olmaya çalıştık,
çünkü hayatımızda o kadar karmaşa var ki, artık bir kaos dünyasında
kaybolmaya başladığımızı fark ettik...
O kadar
acele yaşıyoruz ki hayatı, bir şiiri okurken bile neyi anlattığını
düşünmeye fırsat bulamadan bir bakmışız başka işlerin altında
ezilir buluyoruz kendimizi. Biraz olsun aceleciliğimizi bir yana bırakıp
neler olduğunu düşünmeye bıraksak kendimizi, o zaman belki bu karmaşanın
içinden sıyrılıp yaşamanın anlamından biz de payımızı
alabiliriz... O kadar
çok sevgi var ki yarım kalan, bu acelecilikten sevgileri bile yaşayamıyoruz.
Farkındaysanız ne kadar özler olduk gerçek dostları. Bizi buna iten
gerçek neden ne ? İnsanların nankör oluşu mu çoğumuzun dediği
gibi, yoksa başka nedenler mi var? Peki ya biz gerçekten dost olabiliyor
muyuz dost dediğimiz insanlara? Neden yalnızlığı seçiyor çoğumuz,
neden hep kaçıyoruz boğulduğumuzu sandığımız insanlardan? Bu
acelecilik, bu korku niye? Bunalmadınız mı hala bu acelecilikten. Biraz dokunun frene ve farklı dünyalara yelken açın... Sizi ve
bu sayfaları gezen herkesi samimi olarak, içinde bulunduğunuz dünyadan
tamamen uzaklaşmaya davet ediyoruz. Sıcacık
bir yuva kuralım üşüdüğümüzde sığınabileceğimiz! Artık yitik mevsimlerimiz olmasın... Kaybolan
her mevsimin ardından göz yaşlarımız biraz daha fazla dökülür
yanaklarımıza. Hattat.Org
|